|
Belgische Pralines Bestel On-Line |
|
Levering in België en Nederland op 24 uur |
|
Geschiedenis |
|
De banketbakkerij - confiserie kan terugblikken op een geschiedenis die meer dan 4500 jaar teruggaat. De Egyptenaren toonden hun lekkernijen op papyrus. Suikergoed werd in 1566 voor Christus al op markten verkocht. Chocolade echter kwam pas in beeld toen de oude Azteken en Maya’s de intrinsieke waarde van de cacaoplant ontdekten. Volgens geschiedkundigen is de oorsprong daarvan te vinden in de stroomgebieden van de Amazone en de Orinoco. De oudste gevonden cacao resten dateren van 600 vc en werden gevonden in aarden potten in centraal Amerika (Belize). In 600 na Christus migreerden de Maya's naar de noordelijke streken van Zuid-Amerika, waar ze de oudst bekende cacaoplantages vestigden in het Yucatan gebied. Er wordt vermoed dat de Maya's al eeuwen daarvoor bekend waren met cacao, maar directe bewijzen zijn hier niet van terug te vinden. Ze beschouwden het als een waardevol artikel en gebruikten dit dan ook als betaalmiddel. Maya's en Azteken namen bonen van de cacaoboom en maakten een drank die ze "xocoatl"noemden. Volgens de legendes van de Azteken zouden de zaden van de cacaoplant uit het paradijs afkomstig zijn en door het eten van vrucht van de cacaoboom zou men wijsheid en kracht verkrijgen. Oude kronieken vermelden dat de Azteken geloofden, dat de god Xochiquetzal, de godin van de vruchtbaarheid naar de aarde reisde vanuit het Paradijs, op een straal van de Morgenster, met een cacaoboom als geschenk aan de mensen. Zij leerden van deze goddelijkheid, Xochiquetzal hoe de cacaozaden geroosterd en gemalen moesten worden om zo een voedzame en heilige pasta te kunnen maken die in water kon worden opgelost. Ze voegden verschillende kruiden zoals vanille, chilipeper en piment toe en noemden de drank "Xocoatl", wat letterlijk bitter-water betekent. Ze geloofden dat deze godendrank wijsheid en kennis gaf en dat ze door het drinken ervan onvermoeibaar werden (Cacao bevat ook Cafeïne, vandaar het gevoel). Het woord "chocolade is" naar men aanneemt afgeleid van het Maya woord "xocoatl"; cacao van het Azteken woord "cacahuatl". Het Mexicaans-Indiaanse woord "chocolate" is van een combinatie van de termen "choco" wat schuim betekent en "atl" wat staat voor water. Deze drank werd als onderdeel van een Mexo-Amerikaans huwelijksritueel in de twaalfde eeuw gedronken. Het wordt gezegd dat Christoffel Columbus de cacaobonen, tijdens zijn vierde reis naar de Nieuwe Wereld, heeft mee terug genomen voor koning Ferdinand, maar dat men ze over het hoofd heeft gezien, in verband met de vele andere schatten die hij had meegebracht. Chocolade werd voor het eerst beschreven in 1519 toen de Spaanse ontdekkingsreiziger Hernando Cortez het hof van keizer Montezuma van Mexico bezocht. De Spaanse Jezuïtische missionaris, José de Acosta, die in Mexico en Peru woonde schreef eind 16de eeuw over deze godendrank. De Amerikaanse historicus William Hickling schrijft in "De geschiedenis van de verovering van Mexico", een werk dat dateert van 1838, dat Montezuma, geen andere drank tot zich nam dan chocolatl, een mengsel van chocolade, op smaak gebracht met vanille en kruiden. Het feit dat Montezuma een bokaal van zijn "chocolatl" consumeerde voordat hij zijn harem binnenging gaf aanleiding tot het geloof dat het een afrodisiacum was. In 1528 bracht Cortez chocolade mee uit Mexico naar het hof van Koning Karel V. Monniken verborgen in Spaanse kloosters, behandelden de cacaobonen en hielden de chocolade geheim voor bijna een eeuw. Het zorgde voor een profijtelijke industrie voor Spanje, dat cacaobomen plantte in zijn overzeese kolonies. In 1585 werd chocolade voor het eerst op commerciële schaal naar Europa vervoerd met een schip van Vera Cruz naar Sevilla. Chocolade werd toen alleen gedronken waarbij de Europeanen er suiker aan toevoegden en de chilipeper weglieten. In 1615 werd de chocoladedrank bij officiële audiënties aan het Franse hof ingevoerd. Met het afnemen van de Spaanse macht, lekte het geheim van cacao tenslotte uit en aan de Spaanse monopolie op de chocoladehandel kwam een einde. Toen de Spaanse prinses Maria Theresa zich verloofde met de Louis XIV van Frankrijk in 1615, gaf zij haar verloofde een verlovingscadeau van chocolade, verpakt in een sierlijk kistje. Dit geeft aan welke waarde chocolade op dat ogenblik had. Het eerste chocoladehuis werd in Londen geopend in 1657 door een Fransman. De chocolade was duur en werd geacht een drank te zijn voor de elite, de adel. De zestiende eeuwse Spaanse historicus Oviedo merkte op :"Niemand, dan alleen de rijken en edelen konden het zich permitteren chocolatl te drinken, want het was letterlijk het drinken van geld.” Cacao werd een veel gebruikt betaalmiddel tussen allerlei landen. Chocolade is kennelijk ook gebruikt als een medicijn door artsen uit die tijd. Chocolade reisde met hertog Alva van Spanje naar de Lage Landen. Rond 1730 was de prijs zover gezakt, dat chocolade ook binnen het bereik van anderen, dan alleen de zeer rijken kwam. De uitvinding van de cacaopers in 1828 hielp verder mee de prijs te laten dalen en verbeterde de kwaliteit van de chocolade. Door het uitpersen van een deel van de cacaoboter kon men de drank een gelijkmatigere consistentie geven. De eerste chocoladefabriek werd opgericht in England in 1728. Met de industriële revolutie kwam de massaproductie van chocolade, die zo de populariteit van chocolade onder de burgerij verspreidde. Het eten van chocolade werd in 1674 geïntroduceerd in de vorm van broodjes en gebak, opgediend in de verkoopplaatsen van chocolade. De eerste eetbare chocolade zou in 1847 gemaakt zijn door de Britse quaker Joseph Fry. Nestlé verklaart in het boek "De geschiedenis van Chocolade en Cacao" dat vanaf 1800 tot heden, de volgende vier factoren hebben bijgedragen tot het volgroeien van chocolade tot een wereldwijd voedselproduct. · De introductie van cacaopoeder in 1828 · De vermindering van de accijnzen. · Verbeteringen in de transportmogelijkheden, van de plantages naar de fabrieken. · De uitvinding van eetbare chocolade en voortdurende verbeteringen in de fabricagemethoden.
Tegen het jaar 1810 produceerde Venezuela de helft van de behoefte aan cacao van de wereld en een derde van al de in de wereld geproduceerde cacao werd door de Spanjaarden geconsumeerd. De uitvinding van de cacaopers in 1828 door C.J.van Houten, een Hollandse chocoladefabrikant, werkte sterk mee aan het reduceren van de prijs van de chocolade, waardoor het binnen het bereik van het volk kwam. Door het persen van de cacaoboter uit de bonen werd van Houten's systeem een nieuwe productiemethode. Daniel Peter te Vevey, een Zwitser, experimenteerde acht jaar voordat hij tenslotte het recept vond voor de productie van eetbare melkchocolade in 1876. Hij verkocht zijn uitvinding aan de Zwitserse fabrikant Nestlé, die tot vandaag de grootste producent ter wereld is van chocolade. In 1847 werd in England de eerste chocoladereep gegoten.
Terwijl de Verenigde Staten de wereldleider in cacaobonen import en chocoladeproductie is, is Zwitserland nog steeds het land met de grootste chocoladeconsumptie per hoofd. In 1980 haalde een spionageverhaal betreffende de chocolade de wereldpers, toen een leerling van het Zwitserse bedrijf Suchard-Tobler zonder succes trachtte een geheim chocoladerecept te verkopen aan Rusland, China, Saoedi Arabië en andere landen. Norma Kolpas schreef in 1978: "We hebben gezien hoe chocolade zich ontwikkelde van een primitieve drank van oude Latijns Amerikaanse stammen - als een deel van hun religie, handel en sociale leven- tot een drank gewaardeerd door de elite van Europese society en langzamerhand werd ontwikkeld tot het een prima drinkbaar en later perfect eetbaar product. We hebben ook het complexe verloop gevolgd van de transformatie van een eng verpakt zaad van een vrucht van een exotische boom naar een zeer uitgebreide variatie van zorgvuldig vervaardigde cacao- en chocoladeproducten.” De geboorte van bonbons (in Belgie : pralines ) Mijnheer de Choiseul , hertog van Plessis-Praslin ( 1598-1675) was ambassadeur van Lodewijk XIII en in de strijd tegen Bordelais vroeg hij Lassagne om een lekkernij uit te vinden die de oproerlingen zou kunnen afleiden. Toen hij de koksjongen een restje gesmolten suiker uit een pot zag schrapen en opeten kwam hij op het idee van de "Praline". Maar het is Jean, de zoon van Frederic Neuhaus, in 1895 die na het overlijden van diens vader in zijn chocolade winkel als eerste de vulling omhult met chocolade . We schrijven 1912 als de praline geboren is. Tot op heden beschrijven we dit als handvorm pralines of gedompelde pralines, dat wil zeggen overtrokken met een laagje chocolade. Bonbons worden ook gemaakt in vormen. In deze vormen wordt eerst een laagje chocolade gevloeid, dat aan de wand van de vorm blijft hangen. Na opstijven (hard worden van de chocolade) wordt deze chocolade "huls"gevuld met een vulling en vervolgens dichtgestreken.
|
|
Contactgegevens |
